Cripowanie języka. Poezja luk i szczelin

UWAGA! Potrzebę tłumaczenia migowego PJM prosimy zgłaszać najpóźniej do 27 lutego, drogą mailową.

Coraz częściej mówi się o tym, jak osoby z niepełnosprawnościami przedstawiane są w kulturze: w filmach, prozie, serialach. Ale czy zastanawiałoś się kiedyś jak o niepełnosprawności mówi się w poezji?

Zapraszamy do udziału w dwuczęściowym wydarzeniu składającym się z panelu dyskusyjnego oraz warsztatów poetyckich, podczas których postaramy się wspólnie zbadać to jak niepełnosprawność ujawnia się we współczesnej poezji.

Do udziału w wydarzeniu nie jest wymagana znajomość współczesnej poezji, nurtów, ani autorów. Wszystko będzie jasno i konkretnie tłumaczone zarówno podczas dyskusji oraz warsztatów. Dlatego jeśli boisz się, że nie znasz się na temacie, zupełnie się tym nie przejmuj! Mile widziana jest chęć rozmowy i poznania nowych kontekstów.

Nie trzeba uczestniczyć w obydwu częściach wydarzenia. Wstęp na panel dyskusyjny jest otwarty, na warsztaty obowiązują zapisy.

Cripowanie języka. Poezja luk i szczelin to projekt wykonywany przez Dominikę Filipowicz w ramach projektu „Inclusive Youth: Art for Impact” organizowanego przez Humanity In Action.

Panel dyskusyjny (godz. 17.00-18.00)

W panelu dyskusyjnym wezmą udział trzy osoby poetyckie, które w swoich książkach poetyckich poruszają temat niepełnosprawności: Aleks Matuska (autor książki „złemu psu nie zagląda się w zęby”), Dominika Filipowicz (autorka książki „Gap”), Weronika Stępkowska (autorka książki: „Algorytmy i Olgorytmy szaleństwa”).

Panel poprowadzi Gabriela Filipowicz.

Tobin Siebers w „Estetyce niepełnosprawności” twierdzi, że niepełnosprawne ciała i umysły odgrywają bardzo ważną rolę w ewolucji nowoczesnej estetyki. Niepełnosprawność nie jest tylko tematem sztuki współczesnej – ona ją przenika, pojawia się tam, gdzie rozbija się założenia estetyki idealistycznej. Niszczy formy, uwidacznia cielesność i nie odgradza się od brutalności oraz groteski.

Czy niepełnosprawność przenika również język współczesnej poezji? Jak mówi się o niepełnosprawności – jako o indywidualnym lub społecznym doświadczeniu, części tożsamości osoby piszącej czy może właśnie estetycznej kategorii przenikającej język?

Każda z osób poetyckich biorących udział w panelu opowie o tym jak doświadczenie niepełnosprawności ujawnia się w jej pisaniu i co dla niej znaczy.

Biogramy:

Dominika Filipowicz (ur. 1997) – w październiku 2025 roku nakładem wydawnictwa Wspólny Pokój ukazał się jej debiutancki tom poetycki „Gap”. Redaktorka młodoliterackiego pisma Trytytka. Nominowana w XXX edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Jacka Bierezina. Finalistka Połowu Poetyckiego 2022r. Publikowała m.in. w 8. Arkuszu Odry, Kontencie, Stronie Czynnej, Tlenie Literackim. Na polu akademickim zajmuje się studiami o niepełnosprawności (ang. disability studies). Jest członkinią nieformalnej grupy kobiet z niepełnosprawnościami Multifrenie. Mieszka w Warszawie.

Aleks Matuska – poeta, ilustrator, orkiestra przewlekłego zmęczenia. Tworzy na styku queeru, niepełnosprawności i neuroodmienności. Autor książki poetyckiej „złemu psu nie zagląda się w zęby” (Dobry Pies Press, 2025), tłumaczonej na Polski Język Migowy. Laureat stypendium artystycznego Miasta Łodzi i XXXI Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego o Nagrodę im. K.K. Baczyńskiego. Prowadzi warsztaty i spacery poetyckie. Uczy się odpoczywać.

Weronika Stępkowska – studiowała na Uniwersytecie Łódzkim fizykę i kulturoznawstwo. Łączy wiedzę z nich wyniesioną w swojej twórczości poetyckiej, zwartej i symbolicznej jak wzory matematyczne, jednak poruszającej przede wszystkim ważkie problemy społeczne i egzystencjalne. W 2013 r. wydała debiutancki zbiór wierszy pt. rozszczepienie języka obcego (wyd. Miniatura), w 2023 r. – podejmujący tematykę choroby psychicznej i miłości nieheteronormatywnej tom pt. Algorytmy i Olgorytmy szaleństwa (wyd. MaMiKo), nad którym pracowała wcześniej podczas Pracowni Drugiej Książki w ramach Festiwalu TransPort Literacki Biura Literackiego w Kołobrzegu w 2022 r. Jej wiersze ukazywały się m.in. w „Arteriach”, „Babińcu Literackim”, „Drobiazgach”, „Frazie”, „Gazeta Musi Się Ukazać”, „Nowej Orgii Myśli”, „POZa Linią”, „Składce”, „Szortach”, „Śląskiej Strefie Gender”, „Tyglu Kultury” oraz „Wyspie”. Nominowana do nagrody głównej w konkursach na tomik wierszy: im. Kazimierza Ratonia (2023) i Fundacji Duży Format (2018). Nagradzana i wyróżniana w konkursach poetyckich, m.in. laureatka: I równorzędnej nagrody w Ogólnopolskim Konkursie Jednego Wiersza w ramach Chojnickiej Nocy Poetów (2025), I nagrody w Ogólnopolskim Konkursie na Prozę Poetycką im. Witolda Sułkowskiego (2025), I nagrody w Konkursie Poetyckim „Wyciągi z Szuflady” w ramach festiwalu Złoty Środek Poezji w Kutnie (2024). Pisze także eseje i recenzje, które ukazywały się dotąd m.in. w „Afroncie”, „Arteriach”, „Korean Literature Now”, „Sofie”, „Stronie Czynnej”, „Śląskiej Strefie Gender” i „Tyglu Kultury”.

Cripowanie języka. Poezja luk i szczelin to projekt wykonywany przez Dominikę Filipowicz w ramach projektu „Inclusive Youth: Art for Impact” organizowanego przez Humanity In Action Poland, Humanity in Action Bosnia and Herzegowina, EDEQEC (Słowacja), NESEHNUTI (Czechy). Projekt „Inclusive Youth: Art for Impact” wspierany jest przez International Visegard Fund.